Só
estando vivo
se ganha a competência de morrer
só
sendo recordado
se pode ser esquecido
e é só
do que passa
e parecendo nada deixar
que se amontoam as despedidas
e as partidas constantes
de nem todas serem fáceis
só.
Só no aguardar de ecos que não ouço, ecos das pedras e areia que deixo escorrer para um buraco fundo e negro.
ResponderEliminarEcos somente nesta verdade que se perde instante instante.